KAMERA ÖNÜNDEN KAMERA ARKASINA

Televizyon gazeteciliğinin yanı sıra yönetmenlik de en sevdiğim mesleklerden biri. Belki de kamera ile kurduğum bağ, sadece ekranın önünde değil, arkasında da kendimi ifade edebileceğimi bana zaman içerisinde gösterdi. Bir gazeteci olarak kamera önünde olmak elbette büyük bir heyecan. İnsanların karşısına geçmek, yaşananları anlatmak, doğru soruları sormak ve izleyiciyle bir bağ kurmak çok özel bir duygu. Fakat bir süre sonra kamera arkasının da en az kamera önü kadar heyecan verici olduğunu fark ettim. Ve kendime bir hedef koydum. Kamera önünde olduğum kadar kamera arkasında da kendimi gösterecektim.

İlk olarak program sunuculuğuyla başladım. Ardından program yönetmenliğini de üstlendim. Bir süre sonra klip yönetmenliği geldi. Her yeni görev benim için yeni bir deneyim, yeni bir heyecan ve yeni bir öğrenme süreci oldu. Çünkü yönetmenlik dışarıdan bakıldığında çok kolay görünen ama içine girdiğinizde ne kadar büyük bir emek istediğini anladığınız bir meslek. Sete geldiğinizde herkes sizden bir şey bekliyor. Kamera nerede duracak?,  Işık nasıl olacak?,  Kadraj nasıl kurulacak?, Sanatçı nasıl hareket edecek?, Hangi görüntü kullanılacak? ,Çekim nasıl başlayacak? ,Nerede bitecek?, Bazen bir görüntü için defalarca aynı sahneyi çekmek zorunda kalıyorsunuz. Bazen saatlerce süren çekimlerin ardından bütün bedeniniz yoruluyor. Bazen teknik bir problem çıkıyor ve bütün plan değişiyor.

İlk zamanlar gerçekten yorucu olabiliyor. Ama benim için asıl büyü, çekim bittikten sonra başlıyor. Kurgu masasının başına geçtiğinizde bütün o yorgunluğu unutuyorsunuz. Saatlerce çektiğiniz görüntüler önünüzde… Birini seçiyorsunuz, diğerini çıkarıyorsunuz. Bir görüntüyü başka bir görüntüyle birleştiriyorsunuz. Müziği yerleştiriyorsunuz. Geçişleri ayarlıyorsunuz. Bazen saniyeler üzerinde düşünüyorsunuz. Ve yavaş yavaş kafanızdaki hikâye ekranda şekillenmeye başlıyor. İşte o an, yönetmenliğin neden bu kadar güzel bir meslek olduğunu anlıyorsunuz. Çünkü kurgu masasında aslında sadece görüntüleri birleştirmiyorsunuz. Bir hikaye yaratıyorsunuz. Çektiğiniz görüntülere yeni bir hayat veriyorsunuz. Benim için işin mutfağı tam olarak burası. Ben işin mutfağından geliyorum.

Bir işi sadece dışarıdan görerek değil, o işin her aşamasını yaşayarak öğrenmenin çok önemli olduğuna inanıyorum. Çünkü bir gazetecinin sadece ekranda görünmesi değil, haberin nasıl hazırlandığını, görüntünün nasıl çekildiğini, sesin nasıl kaydedildiğini, kurgunun nasıl yapıldığını bilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ben de bunları öğrenerek ilerledim. Kamera önünde oldum. Kamera arkasında oldum. Program sundum. Program yönettim. Klip çektim. Kurgu masasının başında saatler geçirdim. Ve bütün bunların bana kattığı tecrübenin, bundan sonraki yolculuğumda çok önemli bir yere sahip olduğuna inanıyorum.

Bütün bunları yaparken elbette üzerimde başka bir sorumluluk da vardı. Çünkü ben gazeteci bir babanın kızıyım. Gazetecilik benim için sadece seçtiğim bir meslek değil. Aynı zamanda çocukluğumdan itibaren tanıdığım, içinde büyüdüğüm, konuşmalarından, yaşadığı zorluklardan ve mesleğine olan bağlılığından öğrendiğim bir dünya. Babamın gazeteciliğini izleyerek büyüdüm. Bir gazetecinin nasıl çalıştığını, bazen gecesini gündüzüne kattığını, haberin peşinden koştuğunu, kolay vazgeçmediğini gördüm. Belki de bugün kamera arkasında kendimi bu kadar rahat hissetmemin nedenlerinden biri de bu. Çünkü ben bu dünyanın içerisinde büyüdüm. Şimdi ise kendi yolumu çiziyorum. Babamın mesleğini devam ettirmek benim için büyük bir gurur. Ama aynı zamanda kendi kimliğimi ve kendi tarzımı oluşturmak da istiyorum.

Ben sadece gazeteci bir babanın kızı olarak anılmak istemiyorum. Ben, kendi emeğimle, kendi başarım ve kendi projelerimle bir yerlere gelmek istiyorum. Babamın tecrübelerinden faydalanmak elbette benim için büyük bir şans. Ama benim de anlatacak kendi hikâyelerim var. Ben genç bir gazeteciyim. Önümde uzun bir yol var. Belki hata yapacağım. Belki bazı projeler istediğim gibi olmayacak. Belki yorulacağım. Ama öğrenmeye devam edeceğim. Çünkü mesleğin en güzel tarafı da bu. Her gün yeni bir şey öğreniyorsunuz. Her insan size başka bir hikaye öğretiyor. Her çekim sizi biraz daha geliştiriyor. Her kurgu, bakış açınızı biraz daha değiştiriyor. Şimdi önümde yeni bir hayal daha var. Sinema filmi…

Uzun zamandır aklımda olan bir sinema filmi projem var. Bu benim için sadece bir proje değil, aynı zamanda kendimi sınamak istediğim büyük bir hedef. ‘Buna hazır mısın?’ diye soranlar olabilir. Cevabım çok net… Kesinlikle hazırım. Çünkü ben yıllardır bu işin içerisindeyim. Kamera önünü biliyorum. Kamera arkasını biliyorum. Setin heyecanını biliyorum. Çekimin yorgunluğunu biliyorum. Kurgu masasının başında sabahlara kadar çalışmanın ne demek olduğunu biliyorum. Bir hikayenin görüntüye dönüşmesinin ne kadar emek istediğini biliyorum. Ve en önemlisi, ne istediğimi biliyorum. Yönetmenlik bana göre sadece teknik bilgi değildir. Yönetmenlik özgüven demektir. Karar verebilmek demektir. Sorumluluk alabilmek demektir. Hayal edebilmek ve o hayali başkalarına gösterebilmek demektir. Bazen herkesin olmaz dediği bir şeyin olabileceğine inanmak demektir.Ben inanıyorum.Çünkü insan önce kendine inanmalı.Ben genç bir gazeteciyim.Gazeteci bir babanın kızıyım. Kamera önünden geldim ama kamera arkasını da öğrendim. İşin mutfağında yetiştim. Şimdi ise kendi hikayemi yazmak, kendi kadrajımı oluşturmak ve kendi filmlerimi çekmek istiyorum. Belki bugün bir klip yönetiyorum.

Belki bir televizyon programının başında duruyorum. Belki kurgu masasının başında saatler geçiriyorum.Ama içimde daha büyük bir hayal var. Bir gün sinema perdesinde kendi hikayemi görmek… Ve o gün geldiğinde, yıllardır çektiğim bütün görüntüler, öğrendiğim bütün dersler, yaptığım bütün hatalar ve verdiğim bütün emekler anlam kazanacak. O yüzden yoluma devam ediyorum. Korkmadan. Heyecanla. Öğrenerek. Üreterek… Çünkü ben sadece kamera önünde görünmek istemiyorum. Kameranın arkasında da iz bırakmak istiyorum. Ve biliyorum ki bu yol uzun. Ama ben uzun yollardan korkmuyorum. Çünkü benim için gazetecilik sadece bir meslek değil. Yönetmenlik sadece bir hedef değil. Bunlar benim hayatımın bir parçası. Ve daha anlatacak çok hikayem var. Kameram hazır. Hayallerim hazır. Ben hazırım.

Almina Besra BABAR